Jun 30, 2009

بوسه ی تاریک


بی
نهایتِ این راه

سرشار از عبور تو ست

تندر می شکافد
ابرهای سینه را
تا تو بر جشن کوه و آذرخش
بباری

لبانت به انکار
گشوده گو نشوند
مگر به آن بوسه ی تاریک
که رازدارِ باور است

رامین فراهانی، اردیبهشت ٨۵، تهران

2 comments:

Anonymous said...

سلام همشهری
بگذار روزی هزار بار به انکار باز گردند این لبان، تا بوسه شلاق را اندکی تسلا شوند. زیرا باور ما در انکار او سیقل خواهد خورد. که از دل برنمی آید.
شادمان باشی

Ramin said...

درود بر تو، این چند بیت را شبی برای دلبندی نوشته بودم... این روزها خاموش و تلخ ام و دست ام به نوشتن نمی رود، بخصوص که جرم نوشتن سنگین تر شده است. امید آنکه زخمها آبدیده و بالغ کند ملت را. شاد و پیروز باشی